Proud to be out


Het heeft even geduurd voordat we er mee naar buiten hebben durven komen. Het is nogal een nieuws. Voor een deel van de fietsers misschien zelfs vloeken in de kerk? Niet fietsers waardig? Gisteravond zijn we de confrontatie aangegaan. We zijn uit de kast gekomen. En durfden dat ook omdat we wisten dat we van Edwin & Antoinette de volledige steun zouden krijgen. Dat we niet veroordeeld zouden worden voor deze extravagance. Nee, we zullen het niet meer ontkennen. Het is een feit: de elektrische tandenborstel gaat mee!


Op eigen benen


Ellu heeft haar laatste werkdingen gedaan. Eergisteren was mijn laatste werkdag. De laatste salarissen zijn gestort. We staan vanaf nu op eigen benen. Dat zijn benen die heel wat kilometertjes hebben afgelegd op de crosstrainer bij de fitness. Dat zijn 40+ benen. Benen met ervaring, zo te zeggen. Ook benen met wat putjes. Maar die nemen we voor lief. Benen met voeten die al verschillende paden hebben betreden en dat weer met nieuwe paden gaan doen. En 2 paar benen, die de trappers 's even lekker rond zullen laten gaan. Dat voelt goed!



Ook Uruguay in de planning


Afgelopen zondag heerlijk met vrienden geluncht bij ons favoriete lunchstekkie, restaurant het Griftpark. Omdat zij al vaker in Zuid-Amerika zijn geweest, had ik de Lonely Planet van Chili meegenomen, zodat we hen konden laten zien wat we ongeveer van plan zijn. Al pratende, kregen we meer beeld hoe Zuid-Amerika nu eigenlijk in elkaar zit. Zo had ik nog niet beseft dat Uruguay vanaf Buenos Aires, Argentinië heel makkelijk te bereiken is. Met de boot weliswaar. Gelukkig niets nieuws onder de zon voor Mien. Ook niet voor ons, maar ik denk dat onze zeebenen niet zo stevig zijn. Hoe dan ook: ineens is ook Uruguay een optie. Zo gaat er steeds een grotere wereld voor ons open!


Mien is er klaar voor!


Vanochtend Mien bij Vittorio opgehaald. Alles is gesmeerd en nagelopen. Aan de voorkant heeft ze een nieuwe velg. Mien is er al helemaal klaar voor. Ze staat nu op ons te wachten in de kelder bij Ellen's moeder. Klaar om vervoerd te worden naar Schiphol, waar voor haar de grootste uitdaging wacht: heel in en, uren later, heel uit het vliegtuig komen. We hebben het een keer mogen aanschouwen hoe Mien het vliegtuig in geholpen werd; geen pretje kan ik je zeggen. Ondertussen zijn Ellen en ik bezig met de laatste voorbereidingen. Het huis wordt leger en ongezelliger. Langzamerhand wennen we aan het hebben van minder kleren. Alles uit de vriezer gaat nu op. De spanning stijgt. We hebben er zoveel zin in!


Visum is geregeld


Vandaag naar het Amerikaans consulaat in Amsterdam geweest om ons visum te regelen. Gestresst in de auto want slecht weer dus file en druk in de stad. De grote vraag was of we op tijd zouden zijn. Tenslotte was ons gezegd 10 minuten voor de afgesproken tijd aanwezig te zijn. We waren te laat. Maar de stress was helemaal voor niets. De afspraak die we telefonisch hebben moeten maken, stelt niets voor. 2 uur lang hebben we moeten wachten. Dat hadden ze vantevoren wel even kunnen zeggen. Maar goed, we zijn weer een stapje dichterbij ons doel. Nu nog wel hopen dat we het visum krijgen...


Foto's van India


Een selectie van onze foto's die we hebben gemaakt in Madras is nu te bezichtigen op Flickr (klik op de tekst onder de diashow). De digitale camera brengt ons een nieuwe ervaring. Omdat mensen de foto die we van ze maken meteen terug kunnen zien, hebben we sneller en makkelijker contact. Er wordt veel om de foto's gelachen. Voor ons wordt daardoor de drempel om voor mensen open te staan kleiner. We voelen ons meer op ons gemak. En zo blijven we steeds weer van India leren......


Oost, West, thuis ......


Vanmorgen weer thuis gekomen. Een nachtvlucht met een overstap in Frankfurt. Gelukkig wel een aantal uren geslapen, maar ondanks dat zit ik nu met mijn ogen te knijpen. Met moeite hou ik ze open. Het liefst wil ik naar bed. Maar om de jetlag zo snel mogelijk te boven te komen, proberen we vandaag meteen in ons ritme te komen.

Van Oost naar West; van warm naar koud. Brrr! 30 graden celsius verschil. Wat een overgang!


Watermanagement


Gisteren onder de douche kreeg ik zwart water over me heen. Gelukkig stond ik daar nog niet met mijn haren volop in de sop. In de middag kwam er nauwelijks nog water uit de kranen. 's Avonds stond de wc-pot na het doortrekken vol met water met veel zwart gruis. Na 3 maanden van veel regen zou Marijanne geen waterprobleem moeten hebben, maar helaas kan ook met een overvloed aan regenwater het 1 en ander misgaan. Dus heeft Marijanne altijd emmers staan, die tot aan de nok gevuld zijn met water. Voor het geval dat.... Ook al had ik geen sop in mijn haar ik was toch wel erg blij dat ik door haar watermanagement op individueel niveau het zwarte gruis van me af kon spoelen. Leve de emmers!


A loose connection


Enige dagen niet kunnen bloggen omdat Marijanne's computer last had van een loose connection. En dat natuurlijk net nadat computer wizz sis (ik dus) er naar had gekeken. Er waren krachten buiten mij debet aan deze storing. Van loose connection naar loose motion schilt maar 1 woord maar allebei is het niet prettig om te hebben. Wonder boven wonder hebben Ellu en ik daar nog nooit last van gehad in India. In andere aziatische landen hebben we wel regelmatig spurtjes naar het toilet moeten trekken. Vandaag wel veel spurtjes op de tennisbaan getrokken. Na 4 maanden zonder een bal te slaan proberen we via geconcentreerde aandacht ons Zelf 1 het hoofd te bieden en Zelf 2 haar natuurlijk gang te laten gaan (Timothy Gallwey, The inner game of work). Je kunt je geen beter land bedenken dan India om je Zelf te vinden ;-)

Daarnaast blijven we ons verbazen over wat we zien op straat. Van dikke SUV's tot rammelende bussen. Van grote reclameborden tot afbeeldingen van hindu goden. Van grote glinsterende gebouwen tot krotten langs de kant van de rivier. Van nieuwe supermarkten tot de kleine man op de hoek. Het is een wonderlijk land.


San

  • Van 5 maart 2008 t/m 21 mei 2008 woonde en werkte ik in Buenos Aires, Argentinië

Ellu & San

  • Van 5 maart 2006 t/m 4 maart 2007 hebben wij op onze tandem, Mien Masjien, door de USA, Canada, Uruguay, Argentinië en Chili gereisd.

Recente berichten

Archief

  • juni 2009
  • april 2009
  • maart 2009
  • december 2008
  • november 2008
  • september 2008
  • augustus 2008
  • juli 2008
  • juni 2008
  • mei 2008
  • april 2008
  • maart 2008
  • februari 2008
  • januari 2008
  • december 2007
  • oktober 2007
  • september 2007
  • augustus 2007
  • juli 2007
  • juni 2007
  • mei 2007
  • april 2007
  • maart 2007
  • februari 2007
  • januari 2007
  • december 2006
  • november 2006
  • oktober 2006
  • september 2006
  • augustus 2006
  • juli 2006
  • juni 2006
  • mei 2006
  • april 2006
  • maart 2006
  • februari 2006
  • januari 2006
  • december 2005

Gastenboek

Links uit ons leven

Fietslinks

San's foto's

Onze reisfoto´s

Andere foto's

Onze rondbrieven

Onze statistieken

Landeninformatie

Hoe werkt onze blog?